Jeugdzorgactivist Jason Bhugwandass (28) op vreselijke wijze overleden

Groot verdriet: jeugdzorgactivist Jason Bhugwandass (28) overleden
Verdrietig nieuws over Jason Bhugwandass. De jeugdzorgactivist, die jarenlang streed tegen ernstige misstanden binnen de gesloten jeugdzorg in Nederland, is vrijdag 20 november op slechts 28-jarige leeftijd overleden. Jason werd landelijk bekend door zijn indrukwekkende inzet voor jongeren die binnen jeugdzorginstellingen slachtoffer werden van geweld, afzondering en tekortschietende hulpverlening. Mede dankzij zijn onderzoeken werden omstreden afdelingen gesloten en bood de overheid officieel excuses aan voor het leed dat jongeren was aangedaan.
Jason Bhugwandass op 28-jarige leeftijd overleden
Met het overlijden van Jason Bhugwandass verliest Nederland een belangrijke stem binnen het debat over de gesloten jeugdzorg.
De jonge activist zette zich jarenlang in voor mensen die tijdens hun jeugd traumatische ervaringen hadden opgedaan binnen zorginstellingen. Daarbij putte hij uit zijn eigen ervaringen, maar gaf hij ook andere slachtoffers de mogelijkheid om hun verhaal te vertellen.
Zijn werk droeg bij aan ingrijpende veranderingen binnen de Nederlandse jeugdzorg. Problemen die jarenlang onvoldoende aandacht kregen, kwamen mede dankzij zijn inzet nadrukkelijk op de politieke en maatschappelijke agenda terecht.
Achter zijn publieke optreden ging echter ook een persoonlijke worsteling schuil. Jason kampte met ernstige gezondheidsklachten en besloot enkele maanden geleden om zich terug te trekken uit het publieke leven.
Op zestienjarige leeftijd in de gesloten jeugdzorg
Jason was slechts zestien jaar oud toen hij zelf in de gesloten jeugdzorg terechtkwam. Een periode waarin hij de begeleiding en ondersteuning had moeten krijgen die hij nodig had, veranderde volgens zijn eigen verklaringen in een bijzonder ingrijpende ervaring.
Zo vertelde hij onder meer over langdurige afzondering en ernstige tekortkomingen binnen de hulpverlening.
De gebeurtenissen uit zijn jeugd hadden grote invloed op zijn verdere leven. In plaats van zijn ervaringen uitsluitend voor zichzelf te houden, besloot Jason zich in te zetten voor andere jongeren die met vergelijkbare omstandigheden te maken hadden gekregen.
Hij wilde zichtbaar maken wat er achter de gesloten deuren van bepaalde jeugdzorginstellingen gebeurde en voorkomen dat toekomstige generaties hetzelfde zouden meemaken.
Daarbij richtte hij zich niet alleen op het verbeteren van de zorg, maar ook op erkenning voor mensen die jarenlang met de gevolgen van hun ervaringen moesten leven.
Indrukwekkend onderzoek naar misstanden
In 2024 publiceerde Jason het rapport Eenzaam gesloten. Voor dit onderzoek sprak hij met 51 voormalige bewoners van zogenoemde ZIKOS-afdelingen.
Deze afdelingen behoorden tot de strengste onderdelen van de gesloten jeugdzorg en waren bedoeld voor jongeren met complexe problematiek die intensieve begeleiding nodig hadden.
Uit de verklaringen die Jason verzamelde, kwam echter een uiterst zorgwekkend beeld naar voren.
Voormalige bewoners vertelden over fysiek en psychisch geweld, langdurige afzondering en een gebrek aan passende behandeling. Jongeren die juist behoefte hadden aan veiligheid en professionele ondersteuning, kregen volgens het onderzoek te maken met omstandigheden die hun problemen konden verergeren.

Met zijn rapport bracht Jason de ervaringen van deze jongeren samen. Daarmee maakte hij duidelijk dat het niet uitsluitend ging om individuele gebeurtenissen, maar om problemen die door meerdere voormalige bewoners werden beschreven.
Het onderzoek droeg uiteindelijk bij aan de sluiting van de omstreden ZIKOS-afdelingen.
