Siska Schoeters zet opnieuw “Lichtpuntjes tegen kanker” in de kijker: verhalen die raken en taboes doorbreken

Tijdens de krokusvakantie keert het bekende programma “Lichtpuntjes tegen kanker” opnieuw terug op televisie. Voor de zesde keer neemt Siska Schoeters de presentatie voor haar rekening. Het programma brengt persoonlijke getuigenissen van mensen die geraakt zijn door kanker en wil vooral één belangrijke boodschap verspreiden: openheid en herkenning kunnen een groot verschil maken.

Voor Siska is het project veel meer dan een televisieopdracht. Ze omschrijft het als een bijzonder waardevolle ervaring, omdat het ruimte geeft aan verhalen die anders vaak onbesproken blijven. Door mensen hun ervaringen te laten delen, hoopt het programma niet alleen steun te bieden, maar ook bewustwording te creëren rond onderwerpen waar nog altijd veel stilte rond hangt.

Een programma dat verbinding creëert

“Lichtpuntjes tegen kanker” focust elk jaar op echte verhalen van mensen die op verschillende manieren met kanker geconfronteerd werden. Sommige getuigenissen gaan over herstel en veerkracht, andere over onzekerheid of moeilijke momenten.

Volgens Siska draait het programma vooral om verbondenheid. Wanneer kijkers zichzelf herkennen in een verhaal, kan dat steun geven en het gevoel versterken dat niemand alleen staat.

In een samenleving waar gezondheid en kwetsbaarheid soms moeilijk bespreekbaar blijven, probeert het programma die drempel te verlagen. De kracht zit niet in sensatie, maar in eerlijkheid en menselijke ervaringen.

Een getuigenis die veel indruk maakt

Dit jaar komt onder meer Veronique aan het woord, die haar verhaal deelt over vulvakanker. Het is een onderwerp waar weinig mensen bekend mee zijn, juist omdat er zelden openlijk over wordt gesproken.

Siska benadrukt hoe belangrijk zulke getuigenissen zijn. Volgens haar kan het delen van ervaringen anderen aanmoedigen om signalen serieus te nemen en tijdig medische hulp te zoeken wanneer iets niet goed aanvoelt.

Het programma wil daarmee niet alleen informeren, maar ook voorkomen dat onzekerheid of schaamte mensen tegenhoudt om hulp te vragen. Juist door open gesprekken ontstaat meer begrip en kennis.

Kanker dichtbij huis

Voor Siska Schoeters is het thema niet alleen professioneel, maar ook persoonlijk. In haar familie speelt kanker een grote rol. Een van haar tantes is momenteel ernstig ziek, terwijl andere familieleden eerder al met borstkanker geconfronteerd werden.

Die ervaringen hebben haar blik op het onderwerp veranderd. Door haar werk én haar persoonlijke achtergrond is ze zich bewuster geworden van hoe vaak mensen ermee te maken krijgen.

Ze vertelt dat die realiteit haar realistischer heeft gemaakt. Niet vanuit angst, maar vanuit het besef dat gezondheid kwetsbaar kan zijn en dat openheid belangrijk is.

Een eerlijke kijk op onzekerheid

In interviews sprak Siska openhartig over hoe haar ervaring met het programma haar ook anders naar zichzelf laat kijken. Door zoveel verhalen te horen, denkt ze soms na over haar eigen gezondheid en hoe ze zou reageren als ze ooit zelf met een diagnose geconfronteerd zou worden.

Die gedachte is herkenbaar voor veel mensen. Wie regelmatig verhalen hoort over ziekte in de omgeving, merkt vaak dat kleine lichamelijke signalen sneller opvallen. Dat hoeft niet negatief te zijn, maar laat zien hoe bewustwording invloed kan hebben op hoe we naar ons lichaam luisteren.

Een moment van schrik

Siska vertelde dat ze zelf ooit een moment kende waarop ze even schrok. Ze kreeg plots veel pijn aan haar heup en herinnerde zich een verhaal dat ze eerder had gelezen over iemand die met gelijkaardige klachten naar de dokter ging en uiteindelijk ernstig ziek bleek te zijn.

Die herinnering zorgde ervoor dat ze meteen actie ondernam. Ze zocht snel advies, uit bezorgdheid dat er mogelijk iets ernstig aan de hand kon zijn. Uiteindelijk bleek het om een vals alarm te gaan — een grote opluchting.

Het moment maakte haar duidelijk hoe snel gedachten kunnen gaan wanneer gezondheid in het spel lijkt te zijn.

Waarom verhalen belangrijk blijven

Volgens Siska toont zo’n ervaring vooral aan hoe belangrijk informatie en open gesprekken zijn. Mensen zoeken vaak naar herkenning in de verhalen van anderen. Wanneer symptomen of ervaringen gedeeld worden, kan dat zowel geruststelling als aanmoediging geven om tijdig professionele hulp te zoeken.

“Lichtpuntjes tegen kanker” probeert precies dat te doen: ruimte creëren voor realistische gesprekken, zonder paniek of sensatie. Het programma legt de nadruk op menselijkheid en op het ondersteunen van elkaar.

Taboes doorbreken op televisie

Bepaalde vormen van kanker blijven minder bekend bij het grote publiek. Dat kan ervoor zorgen dat mensen klachten minder snel herkennen of dat gesprekken erover moeilijk verlopen. Door deze onderwerpen zichtbaar te maken, hoopt het programma het taboe te verkleinen.

Siska ziet televisie hierbij als een krachtig medium. Wanneer verhalen in een vertrouwde setting worden verteld, kunnen kijkers op een veilige manier kennismaken met gevoelige thema’s.

Dat maakt het mogelijk om moeilijke onderwerpen bespreekbaar te maken zonder dat het zwaar of afstandelijk wordt.

Persoonlijke betrokkenheid maakt verschil

Wat veel kijkers waarderen, is de manier waarop Siska de gesprekken voert. Ze kiest voor een empathische stijl waarin ruimte is voor emoties, maar ook voor hoop en positiviteit.

Volgens haar draait het niet om medelijden, maar om erkenning. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en manier van omgaan met moeilijke periodes. Door die verschillen te tonen, ontstaat een breder beeld van wat kanker voor mensen kan betekenen.

Een boodschap van waakzaamheid en hoop

Een terugkerend thema in het programma is het belang van luisteren naar je lichaam. Kleine signalen hoeven niet meteen iets ernstigs te betekenen, maar verdienen wel aandacht wanneer ze aanhouden.

Tegelijk benadrukt het programma dat niet elke klacht reden tot paniek is. Het gaat vooral om balans: alert zijn zonder angst centraal te stellen. Die nuance maakt het programma toegankelijk voor een breed publiek.

Waarom “Lichtpuntjes” blijft groeien

Dat het programma inmiddels al zes keer terugkeert, toont volgens Siska aan hoe groot de behoefte is aan eerlijke verhalen. Kijkers herkennen zichzelf of mensen uit hun omgeving in de getuigenissen, waardoor het programma een gevoel van verbondenheid creëert.

Voor deelnemers betekent hun verhaal delen vaak ook iets positiefs: het gevoel dat hun ervaring anderen kan helpen. Daardoor krijgt het programma een warme, hoopvolle toon die verder reikt dan alleen de televisie-uitzending.

Vooruitkijken met zachtheid

Voor Siska blijft het een bijzonder project dat haar telkens opnieuw raakt. Ze noemt het een voorrecht om verhalen te mogen begeleiden die zoveel kracht en kwetsbaarheid tonen.

Hoewel het thema zwaar kan zijn, wil het programma vooral licht brengen — kleine momenten van herkenning, moed en steun.

Dat is ook precies waar de titel naar verwijst: lichtpuntjes die mensen helpen om moeilijke momenten samen te dragen en elkaar te begrijpen.