“Dit is nog maar het begin” – Warre Van den Eynde (25) onthult zijn plannen na het verbreken van het record in Blokken

Hij schreef televisiegeschiedenis met een prestatie waarvan velen dachten dat die pas over jaren, misschien zelfs decennia, zou worden geëvenaard. Warre Van den Eynde (25) brak in Blokken een record dat bijna mythische proporties had aangenomen. Maar wie verwacht dat hij nu tevreden achteroverleunt en de rest van zijn leven teren op dat ene moment van roem, heeft het mis. Integendeel: voor Warre voelt dit als het begin van iets nieuws, niet als een eindpunt.

“Het voelt alsof er iets in beweging is gezet,” zegt hij. “En dat wil ik niet zomaar laten voorbijgaan.”

Van onbekende student naar herkenbaar gezicht

Tot voor kort leidde Warre een leven dat weinig verschilde van dat van veel andere jonge Vlamingen. Studeren, plannen maken voor de toekomst, af en toe ontspannen met vrienden. Zijn deelname aan Blokken begon dan ook zonder grootse verwachtingen. Hij schreef zich in uit interesse, uit liefde voor kennis en misschien ook een beetje uit nieuwsgierigheid naar zichzelf: hoe zou hij het doen onder druk?

Dat hij zou uitgroeien tot dé recordhouder van het programma, had hij zelf nooit durven voorspellen. “Ik dacht: als ik een paar afleveringen meepik, ben ik al tevreden,” vertelt hij. “Dat het zo zou uitdraaien, is nog altijd onwezenlijk.”

Na zijn recordparcours veranderde er plots veel. Mensen spraken hem aan op straat, stuurden berichten via sociale media en herkenden hem in cafés of op de trein. “Dat blijft vreemd,” geeft hij toe. “Ik ben nog altijd dezelfde persoon, maar plots kijken mensen anders naar je.”

De kracht van rust en concentratie

Wat Warre zo bijzonder maakte in Blokken, was niet alleen zijn brede kennis, maar vooral zijn kalmte. Waar andere kandidaten soms bezweken onder stress, bleef hij opmerkelijk rustig. Geen grote emoties, geen theatrale reacties. Gewoon focus.

“Die rust zit blijkbaar in mij,” zegt hij. “Ik heb geleerd om me af te sluiten van wat er rondom gebeurt en me volledig te concentreren op wat voor me ligt.”

Die eigenschap wil hij ook meenemen in zijn volgende stappen. Want hoewel de buitenwereld graag etiketten plakt – ‘quizwonder’, ‘televisietalent’, ‘de nieuwe ster’ – is Warre vastberaden om zichzelf niet te laten meesleuren door verwachtingen van anderen.

“Ik wil geen overhaaste beslissingen nemen,” benadrukt hij. “Succes kan je ook verblinden. Dat gevaar is reëel.”

De vraag die overal klinkt: wat nu?

Sinds zijn record breekt, krijgt Warre één vraag vaker dan welke andere ook: wat ga je nu doen? Het is een logische vraag, maar ook een lastige. Want hoe reageer je wanneer je leven plots een andere wending lijkt te nemen?

“Die vraag stel ik mezelf ook,” zegt hij eerlijk. “En het is oké dat ik daar nog geen definitief antwoord op heb.”

Achter de schermen zou Warre al verschillende voorstellen hebben gekregen. Denk aan gastoptredens, quizinitiatieven, misschien zelfs een rol in andere televisieformats. Zelf blijft hij daar bewust vaag over. Niet omdat hij iets te verbergen heeft, maar omdat hij nog aan het aftasten is.

“Het is flatterend,” erkent hij. “Maar ik wil niet bekendstaan als ‘die ene van Blokken’. Dat zou te beperkend zijn.”

Ambitie of voorzichtigheid?

Die uitspraak zorgt voor uiteenlopende reacties. Op sociale media en in gesprekken onder kijkers lopen de meningen uiteen. Sommigen vinden Warre ambitieus en verstandig. Anderen vrezen dat hij een unieke kans laat liggen door niet meteen toe te happen.

“Grijp je kans zolang het kan,” klinkt het bij de ene groep.
“Blijf wie je bent, dat maakte je net zo sterk,” zeggen anderen.
En er zijn ook stemmen die zich afvragen: “Waarom moet alles meteen groter en meer?”

Warre leest die reacties, maar laat zich er niet door opjagen. “Iedereen mag zijn mening hebben,” zegt hij. “Maar uiteindelijk moet ik ’s avonds in de spiegel kunnen kijken en denken: dit voelt juist.”

Meer dan een quizprestatie

Wat Warre zelf misschien wel het meest waardevolle vindt aan zijn deelname, is niet het record op zich, maar wat hij over zichzelf heeft geleerd. “Ik heb ontdekt dat ik meer aankan dan ik dacht,” zegt hij. “Dat je grenzen vaak verder liggen dan je zelf vermoedt.”

Die les wil hij toepassen, ongeacht welke richting hij uitgaat. Of dat nu in de mediawereld is, in zijn studies, of in een pad dat voorlopig volledig buiten het publieke oog blijft.

“Ik ben nog jong,” relativeert hij. “Ik hoef niet alles nu al vast te leggen.”

De druk van verwachtingen

Met bekendheid komt ook druk. De druk om keuzes te maken, om ‘relevant’ te blijven, om te bewijzen dat je succes geen toeval was. Warre is zich daar terdege van bewust.

“Het gevaar is dat je begint te leven volgens het beeld dat anderen van je hebben,” zegt hij. “En dat wil ik absoluut vermijden.”

Daarom neemt hij tijd. Tijd om na te denken, om te praten met mensen die hij vertrouwt, en om te voelen wat echt bij hem past. Niet elke kans moet worden gegrepen, niet elke deur moet meteen open.

Een voorbeeld voor anderen

Voor veel kijkers werd Warre een onverwacht rolmodel. Niet door grote woorden of dramatische verhalen, maar door zijn authenticiteit. Hij bleef zichzelf, ook toen de spotlights feller werden.

“Ik denk dat mensen dat voelen,” zegt hij. “Dat ik niets speel.”

Die authenticiteit is misschien wel zijn grootste troef, mocht hij besluiten om verder te gaan in de media. Maar net zo goed kan ze hem leiden naar een leven buiten de camera’s, waarin hij zijn talenten op een andere manier inzet.

Wat vaststaat, en wat niet

Of Warre Van den Eynde binnenkort opnieuw op het scherm verschijnt, of juist bewust uit beeld verdwijnt om aan iets anders te bouwen, blijft voorlopig een open vraag. Wat wél vaststaat, is dat zijn record meer heeft losgemaakt dan alleen bewondering.

“Ik heb iets unieks meegemaakt,” besluit hij. “Maar het mag mij niet definiëren.”

Zijn prestatie in Blokken was een hoogtepunt, maar geen eindstation. Voor Warre voelt het als een vertrekpunt. Een moment waarop hij besefte dat grenzen verlegd kunnen worden — en dat er altijd nieuwe te ontdekken zijn.

“Nu wil ik uitzoeken welke nog mogelijk zijn,” zegt hij. En precies die nieuwsgierigheid, die rustige ambitie, maakt dat Vlaanderen hem voorlopig nog niet vergeten is.