Shani Van Mieghem openhartig over leven na het voetbal: “Ik ben blij dat Toby er nu écht is voor ons gezin”

Na een lange, succesvolle carrière in het topvoetbal besloot Toby Alderweireld vorig seizoen definitief afscheid te nemen van het profbestaan. Een beslissing die niet alleen zijn eigen leven veranderde, maar vooral ook rust bracht in het gezin dat hij samen met zijn vrouw Shani Van Mieghem vormt. In de podcast Gekoppeld van HLN vertelt Shani openhartig hoe het leven van een voetbalvrouw er echt uitzag — en waarom ze nu pas écht kan genieten van het gezinsleven.

“Altijd thuisblijven in het weekend: dat was ik beu”

In het interview is Shani verrassend eerlijk over de offers die ze jarenlang bracht. “Ik bleef in het weekend vaak gewoon thuis wanneer Toby moest voetballen,” vertelt ze. “Dat was ik op een gegeven moment echt beu. Je mist spontane uitjes, feestjes, gewone gezinsmomenten. Ik kijk ernaar uit om eindelijk als gezin iets in het weekend te kunnen doen.”

Met Toby’s wedstrijden en trainingsschema’s stond het gezinsleven jarenlang in het teken van zijn carrière. De weekends draaiden om matchen, reizen en voorbereiding. Shani stond vaak alleen in voor de dagelijkse zorg en opvoeding van hun kinderen. Nu haar man gestopt is met profvoetbal, voelt ze voor het eerst in jaren hoe het is om samen écht beschikbaar te zijn voor elkaar.

“België begon steeds meer te trekken”

Shani reisde met Toby mee naar alle clubs waar zijn carrière hem bracht: van Nederland tot Engeland. “In het buitenland heb ik altijd geprobeerd een sociaal netwerk op te bouwen. Ik maakte snel vrienden, wat hielp om me thuis te voelen,” zegt ze. Toch begon het gevoel van gemis op de achtergrond steeds sterker te worden, vooral na de geboorte van hun kinderen.

“Op een gegeven moment wil je de kleine dingen delen met familie,” legt ze uit. “Een verjaardag met oma en opa erbij, een zondagse wandeling met neven en nichten… België begon steeds meer te trekken.” Nu het gezin definitief terug in België is, voelt Shani dat er rust is gekomen — en dat dit ook de plek is waar ze wil blijven.

“Mijn droom is veranderd: ik zorg nu voor mijn gezin”

Op de vraag of ze nog steeds droomt van een eigen carrière, antwoordt Shani nuchter. “Ik heb ooit gedroomd om schoonheidsspecialiste te worden, maar dat is veranderd. Na zovele jaren ben ik anders gaan denken. Het zorgen voor Toby was op een gegeven moment mijn rol geworden. En nu doe ik datzelfde voor onze kinderen.”

Ze vertelt er geen spijt van te hebben. Integendeel: ze is dankbaar voor het leven dat ze samen hebben opgebouwd. “Ik ben zo dankbaar dat ik elke dag aan de schoolpoort mag staan,” zegt ze. “Dat klinkt misschien eenvoudig, maar voor mij is dat een groot geluk. Ik kan er zijn voor mijn kinderen, en dat is wat telt.”

“Onze rolverdeling werkt voor ons: ik thuis, Toby aan het werk”

Waar veel gezinnen nog zoeken naar balans, is het voor Shani en Toby duidelijk wat voor hen werkt. “Ik doe alles thuis, en Toby werkt nu op een andere manier dan vroeger,” vertelt ze. Wat die nieuwe invulling precies inhoudt, wordt niet benoemd, maar uit haar woorden spreekt vooral waardering. “Hij is er, en hij is écht aanwezig in ons leven. Dat is het belangrijkst.”

En dat haar man nu vaker thuis is? Dat ervaart Shani helemaal niet als lastig. “We hebben samen zoveel meegemaakt in het buitenland, we kennen elkaar door en door. Ik erger mij zelden of nooit aan hem. We zijn op elkaar ingespeeld.”

Herwonnen vrijheid en verbondenheid

De nieuwe levensfase voelt voor Shani als een bevrijding. Niet langer staat alles in het teken van trainingskampen, transfers en wedstrijddagen. De agenda is nu gevuld met schoolritjes, gezinsactiviteiten en ruimte om te genieten van kleine dingen. Voor het eerst kunnen ze plannen maken zonder de restricties van een voetbalcarrière.

Het is een periode van herontdekken, maar ook van verdieping. “We kunnen nu dingen doen die we vroeger vaak moesten uitstellen. Samen ontbijten, een namiddag met de kinderen in het park, of gewoon een avondwandeling zonder dat Toby moe is van een training.”

Geen bitterheid, alleen dankbaarheid

Opvallend is dat Shani nergens bitter of klagend klinkt over de jaren als voetbalvrouw. “Het was een mooie tijd. We hebben veel gezien en meegemaakt. Maar ik ben blij dat het nu anders mag zijn. Er is rust, en er is tijd voor elkaar. En dat voelt goed.”

Ze beseft ook dat ze een bevoorrechte positie heeft gehad. “Ik heb altijd kunnen rekenen op steun, zowel van Toby als van onze omgeving. Dat heeft het makkelijker gemaakt.”

Wat de toekomst brengt

Of Shani in de toekomst nog plannen heeft om alsnog professioneel iets te doen, blijft voorlopig onduidelijk. Voor nu is haar focus helder: “Mijn gezin staat op één. Misschien komt er ooit iets op mijn pad. Maar op dit moment voel ik me op mijn plek zoals het nu is.”

En dat is precies wat deze nieuwe fase kenmerkt: rust, verbondenheid en het besef dat het leven ook buiten het stadion waardevol en rijk kan zijn. Een verhaal dat herkenbaar is voor velen die hun leven aanpassen aan dat van een partner, maar daarin ook kracht en vervulling vinden.