Michel Wuyts spreekt openhartig over zijn jeugd: “Elke dag kwam ik thuis met een gevoel van angst”

Voor talloze wielerliefhebbers is Michel Wuyts al jarenlang een vertrouwde stem tijdens de koers. Met zijn herkenbare commentaar en warme persoonlijkheid wist hij generaties te verbinden met het wielrennen. Maar achter die stem schuilt ook een verleden dat Wuyts zelden deelt — tot nu.

In een zeldzaam openhartig interview met Het Laatste Nieuws vertelt de sportcommentator over de uitdagingen uit zijn jeugd. Het is een verhaal over liefde, verwarring en een constante zoektocht naar houvast.

Een jeugd met twee gezichten

Op het eerste gezicht leek er niets aan de hand in het gezin waarin Wuyts opgroeide. Er was geen sprake van financiële zorgen en materieel kwam hij niets tekort. Maar achter de voordeur speelde zich iets af dat het leven van de jonge Michel diepgaand beïnvloedde.

“Zonder enige twijfel,” antwoordt hij wanneer hem wordt gevraagd of zijn jeugd hem ertoe heeft aangezet om zijn eigen familie extra zorg en aandacht te geven. “Thuis was er geen tekort aan middelen, maar emotioneel was het een ingewikkelde tijd. Mijn moeder was bipolair. Dat betekende dat ik elke dag thuiskwam met een knoop in mijn maag. Hoe zou ze vandaag zijn? Bedreigend? Of net overdonderend lief?”

Die voortdurende onzekerheid maakte diepe indruk. Het bracht een gevoel van onvoorspelbaarheid met zich mee dat lang bleef hangen — en dat Wuyts tot op de dag van vandaag niet is vergeten.

Een verleden dat blijft nazinderen

Hoewel hij lange tijd dacht dat ouder worden zou helpen bij het verzachten van die herinneringen, ervaart hij het tegenovergestelde. “Ik ging ervan uit dat ik dat zou vergeten of kunnen plaatsen. Maar dat blijkt niet zo te werken,” zegt hij open.

Het overlijden van zijn vader, twee jaar geleden, bracht veel gevoelens opnieuw aan de oppervlakte. “Mijn vader was een stille man. Maar in zijn laatste dagen deelde hij dingen met mij die me raakten. Hij liet doorschemeren hoeveel hij zelf had geworsteld met de bipolaire problematiek van mijn moeder. Dat raakte me diep. Het gaf mijn jeugd ineens een andere context — een soort bevestiging van wat ik toen voelde, maar waar ik nooit woorden voor had.”

Zorg als antwoord op onzekerheid

De ervaring uit zijn jeugd heeft Wuyts ook gevormd in de manier waarop hij nu in het leven staat. Hij wil mensen om zich heen koesteren en zekerheid bieden, precies wat hij zelf als kind vaak miste. “Misschien zit daar wel de reden waarom ik mijn familie wil beschermen, verwennen, nabij zijn. Omdat ik weet hoe het is om je soms eenzaam of onveilig te voelen in je eigen huis.”

Het gesprek met HLN laat zien dat Wuyts niet alleen sportief gepassioneerd is, maar ook menselijk zeer invoelend. Zijn persoonlijke verhaal geeft een nieuwe laag aan de stem die voor velen zo vertrouwd klinkt.

Een boodschap die raakt

Met zijn openheid breekt Wuyts een lans voor meer begrip rondom psychische kwetsbaarheid in gezinnen. Hij benoemt hoe moeilijk het kan zijn om als kind de stemming van een ouder te moeten inschatten, en hoe dat invloed heeft op je vertrouwen in jezelf en anderen.

Toch blijft hij mild in zijn terugblik. Geen verwijten, maar een zoektocht naar betekenis. En vooral: naar rust. “Het heeft me gemaakt tot wie ik ben, maar het blijft iets wat ik met me meedraag. En ik weet nu: dat mag.”