Viktor Verhulst over de
bijzondere band met zijn vader Gert: “Hij is mijn beste
vriend”
Ze delen niet alleen een
achternaam, maar ook een warme band die zeldzaam is tussen vader en
zoon. Viktor Verhulst en zijn vader Gert vormen samen een uniek duo
in de Vlaamse mediawereld. Hun samenwerking op televisie én in de
populaire podcast Vik &
Gert maakt hen tot één van de meest geliefde familieduo’s van
het moment – niet alleen in Vlaanderen, maar ook in Nederland.
Toch is hun band meer dan
entertainment of werk. Het gaat om vertrouwen, vriendschap en
wederzijds respect. En dat blijkt ook op Vaderdag, een dag die voor
Viktor niet draait om grootse gebaren, maar juist om de
vanzelfsprekende steun die hij het hele jaar door voelt.
Vaderdag zonder druk: “Ik ben
er elke dag voor hem”
In een openhartig gesprek met
Het Laatste Nieuws,
geciteerd door De
Telegraaf, vertelt Viktor over zijn hechte band met zijn
vader. “Vandaag is het Vaderdag, maar ik hecht er eigenlijk niet
zoveel waarde aan,” zegt hij. “Niet omdat het me niets doet, maar
omdat ik altijd goed ben voor hem.”
Voor Viktor draait liefde
niet om één dag per jaar, maar om continuïteit. Om er altijd te
zijn, in goede én minder makkelijke momenten. Hij noemt zijn vader
niet alleen een ouderfiguur, maar zijn “beste vriend”. En dat zegt
veel over de manier waarop hun relatie in de loop der jaren is
gegroeid.
Meer dan vader en zoon: een
professioneel partnerschap
Wie Viktor en Gert kent, weet
dat hun samenwerking al lang verder reikt dan het familiale. Samen
maken ze de succesvolle podcast Vik & Gert, waarin ze op ontspannen en eerlijke wijze
praten over alles wat hen bezighoudt. De gesprekken zijn
toegankelijk, grappig en vaak verrassend persoonlijk – en dat
spreekt het publiek aan.
Hun dynamiek is authentiek.
Viktor en Gert dagen elkaar uit, lachen met elkaar en geven hun
publiek een inkijk in hun leven zonder opsmuk. Dat maakt de podcast
tot een succes in Vlaanderen, maar ook steeds meer Nederlandse
luisteraars weten hun weg te vinden.
“Het is bijzonder om samen te
werken met je vader,” zegt Viktor daarover. “We kennen elkaar door
en door. Dat voel je in elk gesprek.” Hun chemie is onmiskenbaar,
maar altijd met respect voor elkaars ruimte. Viktor mag dan de zoon
zijn, hij krijgt evenveel spreektijd en inhoudelijke diepgang als
zijn bekende vader.
Vrijheid om je eigen pad te
kiezen
Viktor benadrukt dat zijn
vader hem nooit onder druk heeft gezet om in diens voetsporen te
treden. En dat is opvallend, gezien het indrukwekkende palmares van
Gert Verhulst, die als oprichter van Studio 100 en presentator van
talloze tv-programma’s een gevestigde naam is in de Vlaamse
showbizz.
“Ik heb me nooit verplicht
gevoeld om hetzelfde pad te volgen,” legt Viktor uit. “Mijn vader
heeft me altijd aangemoedigd om mijn eigen keuzes te maken.” Die
vrijheid heeft hem geholpen om met zelfvertrouwen zijn eigen
carrière uit te bouwen – eerst als presentator, nu ook als
ondernemer, dj en podcastmaker.
Die autonomie maakt dat
Viktor zich nooit ‘de zoon van’ heeft gevoeld, maar een eigen
identiteit kon opbouwen in de mediawereld. Een wereld die hem niet
is opgelegd, maar waar hij zelf bewust voor heeft gekozen.
Een steunpilaar op de
achtergrond
Toch is het duidelijk dat
Gert altijd een stabiele factor is gebleven. Niet als sturende
mentor, maar als luisterend oor, als klankbord. Of het nu gaat om
zakelijke dilemma’s, creatieve keuzes of persoonlijke twijfels,
Viktor weet dat hij altijd terechtkan bij zijn vader.
“Hij is er voor mij, zonder
voorwaarden,” zegt Viktor. “En ik voor hem. Dat maakt onze band zo
bijzonder. We zijn familie, maar ook bondgenoten.” Die wederzijdse
steun is niet vanzelfsprekend – zeker niet in een wereld waarin
familiebanden onder druk kunnen staan door publieke verwachtingen
of media-aandacht.
Samen in de spotlights, maar
toch jezelf blijven
Het leven in de schijnwerpers
is voor Viktor geen onbekend terrein. Al van jongs af aan groeit
hij op in een omgeving waarin camera’s, scripts en opnames deel
uitmaken van het dagelijks leven. Toch heeft hij zichzelf altijd
kunnen blijven, mede dankzij de rustige houding van zijn
vader.
“Mijn vader heeft me nooit
vergeleken met zichzelf,” zegt Viktor. “Hij liet me zelf uitzoeken
waar ik goed in ben. Hij heeft me nooit het gevoel gegeven dat ik
hem moest evenaren of overtreffen.” Die afwezigheid van
prestatiedruk heeft ruimte geboden voor eigen groei – en daar plukt
Viktor nu de vruchten van.
Vader worden in een publieke
rol
Ook over toekomstplannen is
Viktor open. Hij is momenteel gelukkig in zijn relatie met Sarah
Puttemans en denkt op termijn ook aan het vaderschap. “Natuurlijk
wil ik ooit zelf vader worden,” zei hij eerder in interviews. “En
als ik zie wat voor voorbeeld ik heb gehad, dan weet ik dat ik me
daaraan kan optrekken.”
Gert Verhulst is niet alleen
zijn vader, maar ook zijn maatje, zijn gids. Die unieke relatie is
iets wat Viktor koestert en graag wil doorgeven aan een volgende
generatie. En dat maakt het verhaal van deze twee nog mooier: de
cirkel van vertrouwen, liefde en respect draait verder.
Een boodschap die raakt
Viktor laat met zijn verhaal
zien dat familie ook in een publieke context warm en oprecht kan
blijven. Geen grootse verhalen of opgepoetste façade, maar
echtheid. Een zoon die zijn vader erkent als vriend, een man die
zijn eigen weg mag gaan met steun in de rug.
In een tijd waarin veel
ouder-kindrelaties onder druk staan of verweven zijn met
onuitgesproken verwachtingen, is het verhaal van Viktor en Gert een
ode aan open communicatie en onvoorwaardelijke steun.
Slotgedachte: een podcast vol
warmte, een band die inspireert
De podcast Vik & Gert is veel meer dan een
mediaformule. Het is een weerspiegeling van een familieband die
tegelijk ontspannen en stevig is. Een vader en zoon die samen
lachen, praten en reflecteren – en daarbij ook hun luisteraars
uitnodigen om na te denken over hun eigen relaties.
Op Vaderdag staat er bij
Viktor geen grote verrassing of emotionele speech op het programma.
Maar dat is ook niet nodig. De liefde en het respect tussen vader
en zoon zijn voelbaar in alles wat ze samen doen. En dat maakt hun
verhaal niet alleen herkenbaar, maar ook bijzonder hoopvol.