Carmen Pfaff na traumatische overval: ‘Ik laat mijn
leven niet bepalen door angst’
Het leven van Carmen Pfaff,
bekend als de moeder van de beroemdste showbizzfamilie van
Vlaanderen, veranderde ingrijpend na een gewelddadige
home-invasion. Wat volgde was een periode van intense angst,
paniekaanvallen en een verlammende onzekerheid om nog alleen thuis
te durven zijn. Toch weigert Carmen zich neer te leggen bij de
nasleep van het incident. Samen met haar man Jean-Marie en dochter
Kelly zoekt ze, stap voor stap, de weg terug naar het leven dat
ooit vanzelfsprekend leek.
Een klap die alles
veranderde
De brutale inbraak liet niet
alleen materiële schade achter, maar vooral een diepe wonde in de
mentale weerbaarheid van Carmen. Voor een vrouw die altijd sterk en
strijdvaardig in het leven stond, was het plots moeten omgaan met
angst en kwetsbaarheid een pijnlijke realiteit.
“Het ging niet meer,” vertelt
dochter Kelly Pfaff in een interview met Het Laatste Nieuws. “Mijn mama kreeg
paniekaanvallen, kon niet meer alleen zijn en schoot in paniek van
drukte of harde geluiden.” Het contrast met de levenslustige vrouw
die altijd graag onder de mensen kwam, was groot. “Ze is sociaal,
houdt van een goed restaurant en fijne gesprekken. Maar ineens was
zelfs een simpel etentje te veel.”
Een stilte die té luid
werd
Voor Carmen werd stilte een
confronterende vijand. De rust waar ze vroeger van genoot,
veranderde in een bron van onrust. Geluiden uit het niets,
onverwachte bewegingen of een stem die te luid klonk — alles kon
plots een trigger zijn.
Ook haar dochter zag van
dichtbij hoe diep de impact was. “Ze werd angstig van situaties die
haar vroeger vreugde gaven,” legt Kelly uit. Een gezellig
restaurantbezoek of samen winkelen werd een beproeving in plaats
van een uitje. De vrijheid van vroeger leek ver weg, alsof een
onzichtbare muur zich rondom haar leven had gebouwd.
Niet opgeven, maar
heropbouwen
Toch is Carmen Pfaff niet het
type vrouw dat zich gewonnen geeft. Die levensinstelling heeft haar
door moeilijke periodes heen geholpen — en dat was nu niet anders.
In plaats van het trauma weg te duwen, besloot ze het recht aan te
kijken.
“Ze wist: als ik dit laat
bevriezen, kom ik er nooit uit,” vertelt Kelly. En dus ging Carmen
de confrontatie aan, met liefde en geduld. Geen grote sprongen,
maar kleine stappen, telkens opnieuw. Ze kreeg steun van de mensen
die haar het meest dierbaar zijn: haar gezin. Vooral haar
echtgenoot Jean-Marie, met wie ze al decennialang lief en leed
deelt, speelde een cruciale rol.
Samen sterker: Jean-Marie als
rots in de branding
Jean-Marie Pfaff, voormalig
topkeeper en geliefde televisiepersoonlijkheid, stond aan haar
zijde als partner én coach. “Mijn papa ging meerdere keren per week
met haar op restaurant,” vertelt Kelly. Niet om zomaar een hapje te
eten, maar om te oefenen. Elke keer weer wennen aan geluid, mensen
om je heen, het gevoel dat het oké is om er te zijn.
“Ze wilde absoluut aanwezig
zijn op hun 50ste huwelijksfeest,” zegt Kelly. “Dat werd haar
motivatie: niet verstopt thuis blijven zitten, maar juist in het
midden van het leven staan.” En dat lukte. Omringd door familie,
vrienden en dierbaren vierde Carmen dat bijzondere moment — mét een
glimlach en zonder verlammende angst.
Leven met angst, niet in
angst
Toch is het herstelproces
niet zwart-wit. “Onderliggend zal die angst er altijd inzitten,”
erkent Kelly. “Maar dat betekent niet dat ze haar leven moet
stilzetten.” Voor Carmen is het duidelijk: angst mag aanwezig zijn,
maar mag niet overheersen. Ze kiest ervoor om weer contact te maken
met het leven, met zichzelf en met de mensen om haar heen.
Die keuze vraagt kracht,
geduld en veerkracht. Maar het is ook een keuze voor verbinding.
Want ook al was het Carmen die getroffen werd, de gevolgen van het
incident werden door het hele gezin gevoeld.
Een familie als vangnet
De familie Pfaff heeft altijd
bekend gestaan om hun hechte band. Die verbondenheid blijkt nu meer
dan ooit van onschatbare waarde. “We praten veel, laten de dingen
niet onbesproken,” zegt Kelly. “En we steunen elkaar.” Dat is
voelbaar in de manier waarop de familie samen het herstelproces
draagt.
Voor Carmen betekent dat niet
alleen praktische steun, maar ook emotionele veiligheid. Weten dat
je niet alleen bent, maakt het verschil wanneer angst je dagelijks
leven probeert over te nemen.
Inspiratie voor velen
Het verhaal van Carmen Pfaff
is er één van schrik, maar ook van moed. In een wereld waarin veel
mensen met mentale littekens rondlopen — vaak onzichtbaar voor de
buitenwereld — laat zij zien dat herstel mogelijk is. Dat je een
traumatische ervaring niet hoeft te verbergen, maar er juist licht
op mag laten schijnen.
Ze kiest ervoor om haar
kwetsbaarheid te tonen, niet als zwakte, maar als kracht. Daarmee
is ze een voorbeeld voor velen die worstelen met angst of trauma.
Want de weg terug is zelden makkelijk, maar altijd de moeite
waard.
Hoop en vooruitzicht
Voor de toekomst kijkt Carmen
hoopvol. Ze weet dat sommige angsten zullen blijven, dat het
vertrouwen in absolute veiligheid misschien nooit helemaal
terugkomt. Maar ze weet ook dat het leven nog veel te bieden heeft
— juist in de kleine momenten van rust, verbondenheid en
liefde.
“Mijn mama is dapper,” zegt
Kelly. “Ze wil niet dat dit haar verhaal bepaalt. En dat lukt haar,
beetje bij beetje.” Samen met Jean-Marie en de rest van de familie
bouwt ze aan een nieuwe balans. Geen terugkeer naar het oude, maar
een nieuw begin waarin ruimte is voor kwetsbaarheid én
vreugde.