Wendy van Hout is diep
geraakt door de beslissing van de rechter dat ze haar jongste zoon
slechts één keer in de twee weken mag zien. De rest van de tijd
woont hij bij zijn vader. De vriendin van Peter Gillis voelt zich
machteloos en richt haar woede vooral op jeugdzorg, waarvan ze
vindt dat er grove fouten zijn gemaakt.
Grote Teleurstelling in
Jeugdzorg
In de podcast
Niet Zo Jeugdzorg
uit Wendy haar
frustratie over de gang van zaken. “Ik dacht meteen:
nee, jeugdzorg gaat mij
niet helpen,” zegt ze. Ze stelt dat de organisatie haar
eerder ook al niet steunde en nu opnieuw in de steek heeft
gelaten.
“Ik ben echt verbaasd over hoe
dit is verlopen,” vervolgt Wendy. “Het voelt alsof er totaal niet
is gekeken naar wat echt het beste is voor mijn kind. Ze hebben
gewoon bepaald dat ik een
te druk leven heb en dat dit zogenaamd niet goed zou zijn
voor mijn zoon.”
Pijnlijke Redenering
Volgens Wendy heeft jeugdzorg
geconcludeerd dat haar deelname aan een realityserie en haar
webshop ervoor zorgen dat ze te weinig tijd zou hebben voor haar zoon. “Dat doet
pijn,” zegt ze geëmotioneerd. “Ik wil mijn kind zelf naar bed brengen, ik wil zijn
pyjama aandoen
en zijn haartjes kammen
als hij uit de douche komt.”
Voor Wendy is het niet alleen
haar eigen verdriet dat haar raakt, maar vooral dat van haar zoon.
“Hij is gewoon bij mij weggerukt,” zegt ze boos. “Hij huilt en smeekt om bij ons te mogen blijven, maar
niemand lijkt dat serieus te nemen.”
Emotionele Reacties
Na de uitspraak deelde
Wendy op
Instagram een veelzeggende boodschap. “Een kind zonder moeder is als een
vaas zonder
bloemen,” schreef ze op haar Stories, bij een afbeelding
van een moeder en zoon. “Een moeder is voor een kind
nummer
één!“
Haar volgers reageerden
massaal met steunbetuigingen. Velen vinden het onbegrijpelijk dat
een moeder zo beperkt mag zijn in het zien van haar kind. “Dit
breekt mijn hart,” schreef iemand. Een ander reageerde: “Hoe kan
een rechter dit besluiten zonder naar de echte gevoelens van het
kind te luisteren?”
Voelt Zich Onbegrepen
Wendy van Hout staat bekend om haar
flamboyante persoonlijkheid en openheid in de media, maar in deze
situatie voelt ze zich onbegrepen en machteloos. “Het is alsof mijn hele bestaan als
moeder gewoon wordt genegeerd,” zegt ze verdrietig. “Ik ben niet
alleen een tv-persoonlijkheid, ik ben een moeder. En dat zou de belangrijkste
rol in mijn leven moeten zijn.”
Ondanks haar boosheid en
verdriet blijft Wendy strijdbaar. Ze wil er alles aan doen om een
oplossing te vinden en hoopt dat er alsnog een mogelijkheid komt om
meer tijd met haar zoon
door te brengen. “Ik geef niet op,” zegt ze vastberaden.
“Hij hoort bij mij.”
