Frans Duijts maakt collega-zanger Guus Meeuwis met de grond gelijk: ‘Wat ben jij nou voor eikel?!’
Frans Duijts doet in zijn nieuwe biografie Vallen & Opstaan een opvallend boekje open over zijn collega Guus Meeuwis. Wat begon als een gezellige avond achter de schermen van De Vrienden van Amstel LIVE! eindigde volgens Frans in een flinke teleurstelling. Guus zou hem persoonlijk hebben beloofd gratis mee te werken aan een groot concert, maar toen Frans daar later op terugkwam, bleek hij ineens gewoon te moeten betalen.
Dat schoot bij Frans volledig in het verkeerde keelgat. Hij belde Guus persoonlijk op, maakte duidelijk wat hij van de situatie vond en besloot uiteindelijk dat zijn collega helemaal niet meer hoefde te komen.
Frans Duijts doet boekje open over artiestenwereld
In Vallen & Opstaan kijkt Frans uitgebreid terug op zijn leven en carrière.
Daarbij vertelt hij niet alleen over successen, optredens en mooie ontmoetingen, maar ook over momenten waarop hij teleurgesteld raakte in mensen om hem heen.
Eén van die verhalen gaat over Guus Meeuwis.
Volgens Frans lijkt het voor de buitenwereld vaak alsof bekende Nederlandse artiesten onderling allemaal goede vrienden zijn.
Ze komen elkaar tegen tijdens grote evenementen, staan samen op het podium en slaan achter de schermen regelmatig een arm om elkaar heen.
Maar volgens Frans betekent zo’n goede sfeer niet automatisch dat gemaakte afspraken later ook worden nagekomen.
Gezellige avond met Guus Meeuwis
De bewuste ontmoeting vond volgens Frans plaats tijdens De Vrienden van Amstel LIVE!.
Achter de schermen raakte hij aan de praat met Guus.
De sfeer was ontspannen en de drankjes stonden erbij.
Frans vertelt in zijn boek dat hij samen met Guus een sigaret rookte en dat ze zelfs dezelfde sigaret deelden.
Guus dronk een biertje, terwijl Frans voor een Bacardi-cola koos.
Tijdens die gezellige avond vertelde Frans over een groot concert dat hij wilde organiseren.
En juist toen zou Guus met een bijzonder aanbod zijn gekomen.
Guus zou gratis willen komen optreden
Volgens Frans reageerde Guus direct enthousiast op zijn plannen.
Hij zou uit zichzelf hebben aangeboden om mee te werken aan het concert.
Voor Frans was dat een prachtig gebaar.
Hij had Guus naar eigen zeggen niet benaderd met de vraag wat het zou kosten om hem te boeken. Het aanbod zou juist spontaan vanuit Guus zelf zijn gekomen.
Daardoor zag Frans het niet als een normale zakelijke boeking, maar als een vriendendienst van de ene artiest aan de andere.
Handdruk en zelfs een kus op de wang
Frans vertelt dat het niet bij wat losse woorden bleef.
De afspraak werd volgens hem zelfs bezegeld met een stevige handdruk.
Daarna volgde volgens de volkszanger ook nog een kus op de wang.
Voor Frans was daarmee alles duidelijk.
Guus zou naar zijn concert komen en daar als collega en vriend zijn bijdrage leveren.
Hij ging er dan ook vanuit dat hij op het woord van Guus kon vertrouwen.
Enkele weken later belt Frans opnieuw
Na de bewuste avond ging Frans verder met de voorbereidingen voor zijn concert.
Toen het evenement dichterbij kwam, moest er vanzelfsprekend meer worden geregeld.
Daarom nam hij opnieuw contact op met Guus.
Hij wilde praktische afspraken maken over diens komst en optreden.
Guus verwees hem daarop door naar zijn manager.
Dat vond Frans aanvankelijk niet vreemd.
Bij grote artiesten worden agenda’s, optredens en andere zakelijke zaken immers vaak via het management geregeld.
Maar vervolgens kreeg het gesprek een onverwachte wending.
Frans moet ineens boekingskantoor bellen
Volgens Frans vertelde de manager hem dat hij contact moest opnemen met het boekingskantoor van Guus.
Daar kon vervolgens worden besproken wat een optreden zou kosten.
Frans begreep naar eigen zeggen niet wat hij hoorde.
Hij was ervan uitgegaan dat er helemaal geen sprake zou zijn van een normale betaalde boeking.
Guus had volgens hem immers zelf aangeboden om gratis te komen optreden.
‘Maar we hebben elkaar toch een hand gegeven?’
Frans probeerde daarom uit te leggen hoe de afspraak volgens hem tot stand was gekomen.
Hij vertelde dat Guus persoonlijk had toegezegd om mee te werken.
Bovendien hadden de twee elkaar een hand gegeven.
Voor Frans heeft zo’n afspraak betekenis.
Maar zijn uitleg veranderde volgens hem weinig.
Als hij Guus wilde boeken, moest dat alsnog via de officiële zakelijke route gebeuren.
Mogelijk kon er een aangepast tarief worden afgesproken, maar van het gratis optreden waarop Frans dacht te kunnen rekenen, leek geen sprake meer.
Frans wordt woedend
Daarop besloot Frans opnieuw rechtstreeks contact op te nemen met Guus.
En deze keer was het gesprek volgens zijn eigen beschrijving een stuk minder gezellig dan tijdens hun ontmoeting bij De Vrienden van Amstel LIVE!.
Frans was boos.
Het ging hem daarbij naar eigen zeggen niet eens in de eerste plaats om het geld.
Hij vond vooral dat een persoonlijke afspraak moest worden nagekomen.
Als Guus tijdens hun eerdere gesprek niets had aangeboden, had Frans daar naar eigen zeggen ook geen probleem van gemaakt.
Maar nu voelde het voor hem alsof een duidelijke toezegging achteraf werd teruggedraaid.
Frans noemt Guus zelfs een ‘eikel’
Tijdens het telefoongesprek liet Frans volgens zijn biografie duidelijk merken hoe hoog de frustratie zat.
Hij vroeg Guus waarom hij zijn eerdere belofte niet gewoon nakwam.
Daarbij gebruikte hij stevige woorden.
Frans zou zijn collega zelfs een “eikel” hebben genoemd.
Guus probeerde volgens de lezing van Frans vervolgens uit te leggen waarom de situatie anders lag dan tijdens hun eerdere gesprek was besproken.
Guus wijst volgens Frans naar management
Volgens Frans vertelde Guus dat hij zich aan bepaalde afspraken met zijn management moest houden.
Daardoor kon hij een optreden niet zomaar buiten de gebruikelijke zakelijke constructie om regelen.
Guus zou daarvoor ook zijn excuses hebben aangeboden.
Voor Frans was die uitleg echter niet voldoende.
Hij vond dat een artiest uiteindelijk zelf verantwoordelijk is voor de afspraken die hij maakt.
Frans accepteert uitleg niet
Volgens Frans wordt de macht van managers binnen de artiestenwereld soms groter voorgesteld dan die daadwerkelijk is.
Een manager kan volgens hem adviseren, onderhandelen en afspraken regelen, maar uiteindelijk blijft de artiest degene die bepaalt wat hij wel en niet doet.
Daarom vond hij dat Guus zijn toezegging alsnog had kunnen nakomen.
Dat de afspraak tijdens een gezellige avond met alcohol was gemaakt, veranderde daar voor hem niets aan.
Een belofte bleef in zijn ogen een belofte.
Guus hoeft niet meer te komen
Frans trok uiteindelijk zijn conclusie.
Als hij alsnog moest betalen om Guus op zijn concert te laten optreden, hoefde het voor hem niet meer.
Daarmee verdween Guus volledig uit de plannen.
Frans wilde naar eigen zeggen niet betalen voor iets waarvan hij dacht dat het hem eerder persoonlijk en kosteloos was aangeboden.
Het geplande gastoptreden ging daarom niet door.
Gebeurtenis bleef Frans duidelijk bij
Dat de kwestie indruk op Frans heeft gemaakt, blijkt wel uit het feit dat hij het verhaal jaren later uitgebreid in zijn biografie opneemt.
Voor hem lijkt het vooral te draaien om vertrouwen.
Hij dacht een duidelijke afspraak met een collega te hebben gemaakt en ontdekte later dat die afspraak volgens hem in de praktijk heel anders werd behandeld.
Frans gebruikt de anekdote bovendien om een breder beeld te schetsen van zijn ervaringen binnen de Nederlandse muziekwereld.
Mooie woorden zijn volgens Frans niet altijd genoeg
Volgens de volkszanger moet je achter de schermen niet automatisch aannemen dat iedere enthousiaste toezegging uiteindelijk werkelijkheid wordt.
Artiesten kunnen elkaar tijdens een gezellige avond van alles beloven, maar zodra management, agenda’s, boekingskantoren en financiële belangen een rol gaan spelen, kan de situatie veranderen.
Voor Frans is dat blijkbaar een belangrijke les geweest.
Hij hecht veel waarde aan iemands woord en verwacht dat een gemaakte afspraak ook wordt nagekomen.
Verhaal komt volledig van Frans Duijts
Daarbij hoort wel een belangrijke kanttekening.
De gebeurtenis wordt in de aangeleverde tekst volledig verteld vanuit het perspectief van Frans Duijts.
We horen zijn herinnering aan het gesprek, zijn interpretatie van de afspraak en zijn beschrijving van het latere telefoongesprek.
Hoe Guus Meeuwis zelf naar de situatie kijkt, blijkt daar niet uit.
Ook is niet duidelijk of Guus de oorspronkelijke afspraak daadwerkelijk als een definitieve toezegging voor een gratis optreden beschouwde, of dat hij het gesprek anders heeft ervaren.
Onbekend hoe verhouding nu is
Evenmin wordt duidelijk of Frans en Guus de kwestie later nog hebben uitgesproken.
In zijn biografie maakt Frans in ieder geval duidelijk dat hij destijds behoorlijk teleurgesteld was.
Voor hem draaide de ruzie uiteindelijk niet om de vraag hoeveel een optreden van Guus zou kosten.
Het ging om het principe.
Frans dacht dat twee collega’s elkaar tijdens een gezellige avond recht in de ogen hadden gekeken, een afspraak hadden gemaakt en die met een handdruk hadden bevestigd.
Toen daar later volgens hem alsnog een prijskaartje aan bleek te hangen, was hij er klaar mee.
En dus kwam Guus Meeuwis uiteindelijk helemaal niet meer optreden.
