”Mijn vrouw was twee uur verdwaald in de Primark, en toen kregen we vreselijk nieuws”

Het leven van Paul en Nicola Furness uit het Britse Beverley in East Yorkshire is in enkele jaren volledig veranderd. Wat begon met kleine momenten van vergeetachtigheid, werd steeds ernstiger. Toen Nicola tijdens het winkelen twee uur lang verdwaald raakte in een Primark en de uitgang niet meer kon vinden, werd duidelijk dat er meer aan de hand was. Een bezoek aan de huisarts bracht uiteindelijk het nieuws waar het gezin nooit rekening mee had gehouden.

Het begon met kleine dingen

Nicola had al eerder een zware periode achter de rug. Ongeveer tien jaar geleden kreeg ze borstkanker. Ze onderging een dubbele borstamputatie en wist de ziekte te overwinnen. Samen met haar man Paul dacht ze daarna dat het ergste achter hen lag.

In 2019 begon Paul echter veranderingen bij zijn vrouw op te merken. Aanvankelijk waren het kleine dingen die gemakkelijk konden worden afgedaan als gewone vergeetachtigheid.

Zo wilde Nicola op een dag thee zetten, maar schonk ze alleen heet water in een kopje. Vervolgens liep ze weg zonder de thee verder klaar te maken.

Ook begon ze steeds vaker dezelfde vragen te stellen. Soms vroeg ze Paul iets en stelde ze enkele minuten later precies dezelfde vraag opnieuw.

Een ander moment zorgde voor meer ongerustheid. Nadat Nicola hun dochters had opgehaald, reed ze plotseling voorbij het huis waar het gezin op dat moment al ongeveer 25 jaar woonde.

Paul begon zich steeds meer zorgen te maken.

Situaties worden gevaarlijker

Naarmate de tijd verstreek, werden de problemen ernstiger. Het bleef niet langer bij het vergeten van kleine dagelijkse handelingen.

Op een gegeven moment zette Nicola het gasfornuis aan, maar vergat ze de vlam aan te steken. Daarmee begon haar vergeetachtigheid ook gevaarlijke situaties op te leveren.

Ook op haar werk kreeg ze steeds meer moeite met zaken die voorheen geen groot probleem vormden. Een computersysteem bezorgde haar bijvoorbeeld veel stress, omdat ze niet meer goed begreep hoe ze ermee moest omgaan.

Een bezoek aan Primark werd uiteindelijk een van de duidelijkste signalen dat er iets ernstigs aan de hand was.

Nicola ging alleen winkelen, maar raakte binnen de winkel volledig gedesoriënteerd. Ze begreep de bewegwijzering niet meer en wist niet hoe ze de uitgang moest vinden.

Twee uur lang liep ze verdwaald door de winkel.

Voor Paul werd steeds duidelijker dat de veranderingen bij zijn vrouw niet meer konden worden verklaard door gewone vergeetachtigheid.

Diagnose komt hard aan

In juni 2023 besloot Paul samen met Nicola naar de huisarts te gaan. Na verder onderzoek volgde een ingrijpende diagnose: Nicola bleek op relatief jonge leeftijd de ziekte van Alzheimer te hebben.

Voor het gezin veranderde daarmee alles.

De vrouw die jarenlang zelfstandig haar leven had geleid, werd in toenemende mate afhankelijk van haar man. Haar ziekte ging bovendien steeds verder achteruit.

Paul vertelt dat Nicola inmiddels bij vrijwel alle dagelijkse handelingen begeleiding nodig heeft.

Douchen kan ze bijvoorbeeld niet meer zelfstandig. Zonder hulp zou ze volgens haar man met haar kleding aan onder de douche stappen. Paul moet haar daarom helpen en stap voor stap uitleggen wat ze moet doen.

Hij geeft haar zeep en shampoo en begeleidt haar gedurende het hele proces.

Ook andere handelingen die de meeste mensen automatisch uitvoeren, lukken niet meer zonder hulp.

Nicola kan vergeten hoe ze het toilet moet doorspoelen. Paul helpt haar met aankleden, poetst haar tanden en strikt haar veters.

Paul werkt nog maar zestien uur

De intensieve zorg heeft ook grote gevolgen voor het dagelijks leven van Paul.

Hij werkte voorheen fulltime, maar dat is door de situatie thuis niet langer mogelijk. Inmiddels werkt hij nog slechts zestien uur per week, omdat Nicola vrijwel voortdurend ondersteuning nodig heeft.

Daarbij komt het besef dat de situatie niet tijdelijk is. Nicola zal volgens haar man niet herstellen en heeft steeds meer zorg nodig.

Extra pijnlijk voor Paul en hun dochters is dat Nicola zelf niet beseft dat ze Alzheimer heeft.

Het gezin probeert daarom zoveel mogelijk waardevolle momenten met haar te beleven zolang dat nog kan.

Gezin probeert herinneringen te maken

Paul probeert ondanks alles niet uitsluitend bezig te zijn met wat Nicola niet meer kan. Samen met hun dochters probeert hij juist nog zoveel mogelijk mooie ervaringen te creëren.

Zo gaan ze bijvoorbeeld samen op vakantie en maken ze veel foto’s.

Toch realiseert Paul zich dat die herinneringen uiteindelijk vooral voor hem en hun dochters zijn.

“Nicci leeft in het moment”, vertelt hij over zijn vrouw.

Het gezin laat foto’s afdrukken, zodat Nicola er later naar kan kijken. Op die manier proberen ze haar opnieuw mee te nemen naar de momenten die ze samen hebben beleefd, ook wanneer ze die zelf niet meer kan herinneren.

Voor Paul is dat tegelijkertijd mooi en confronterend.

Hij weet niet hoe snel de ziekte zich verder zal ontwikkelen of hoeveel tijd ze nog hebben waarin ze samen activiteiten kunnen ondernemen.

Daarom probeert hij zich vooral te richten op wat vandaag nog mogelijk is.

De situatie wordt volgens hem iedere dag moeilijker, maar de momenten waarop hij zijn vrouw nog iets moois kan geven, bieden hem tegelijkertijd troost.

Wat jaren geleden begon met een vergeten kopje thee en enkele momenten van verwarring, heeft het leven van het hele gezin daarmee ingrijpend veranderd.