
Asielgezin krijgt twee woningen en reageert: “Wij hebben hier gewoon recht op”
Voor gemeenten in Limburg blijft het een flinke uitdaging om geschikte huisvesting te vinden voor grote gezinnen van statushouders. Vooral gezinnen met veel kinderen zijn moeilijk onder te brengen, omdat het aanbod van ruime woningen zeer beperkt is. De situatie van het gezin van Qasim Sid en Dhaahin Madoobe in Weert laat zien hoe gemeenten soms met creatieve oplossingen proberen dit probleem aan te pakken.
Bijzondere oplossing in Weert
Het gezin van Qasim Sid en Dhaahin Madoobe woont met hun vijftien kinderen in een voormalige woongroepwoning in Weert. Om voldoende leefruimte te creëren, werden twee naast elkaar gelegen woningen samengevoegd tot één grote gezinswoning.
De woningen waren oorspronkelijk bedoeld voor bewoners met een zorgbehoefte, maar bleken na een verbouwing geschikt om een groot gezin te huisvesten. Samen beschikken de woningen over ongeveer tweehonderd vierkante meter woonoppervlak.
Volgens Qasim was het in het begin een flinke uitdaging om het huis praktisch in te richten voor een gezin van deze omvang, maar inmiddels voelt het gezin zich er thuis.
Leven met een groot gezin
Toen alle vijftien kinderen nog thuis woonden, was het dagelijks leven behoorlijk druk. In meerdere slaapkamers stonden stapelbedden om iedereen een slaapplaats te kunnen geven.
Inmiddels zijn vijf kinderen zelfstandig gaan wonen, waardoor er meer ruimte is ontstaan voor de overige gezinsleden. Ondanks de beperkte ruimte in verhouding tot de gezinsgrootte zegt Qasim tevreden te zijn met de huidige woonsituatie.
Het gezin heeft zich volgens hem goed aangepast en voelt zich thuis in de buurt.
Nieuw leven in Nederland
De familie kwam in 2010 vanuit Somalië naar Nederland. Na een verblijf van ongeveer anderhalf jaar in een asielzoekerscentrum in Winterswijk kregen zij uiteindelijk een woning toegewezen in Weert.
Sindsdien bouwde het gezin stap voor stap een nieuw bestaan op. De kinderen gingen naar school, leerden de taal en raakten steeds meer geïntegreerd in de samenleving.
Volgens Qasim waren vooral de eerste jaren intensief. Met zoveel kinderen vergden de ochtend- en avondspits veel organisatie, waarbij de oudere kinderen regelmatig hielpen met de zorg voor hun jongere broers en zussen.
Schaarste aan grote woningen
De situatie van de familie Sid staat niet op zichzelf. In Limburg is het aanbod van woningen voor zeer grote gezinnen beperkt.
Gemeenten en woningcorporaties zoeken daarom regelmatig naar alternatieve oplossingen, zoals het samenvoegen van woningen of het aanpassen van bestaande gebouwen. Daarbij kunnen zij gebruikmaken van subsidieregelingen die dergelijke verbouwingen mogelijk maken.
Toch blijft de vraag groter dan het aanbod. Grote gezinnen moeten daardoor soms langere tijd wachten voordat een passende woning beschikbaar komt.
Onzekerheid over de toekomst
Ondanks de huidige oplossing is de toekomst van de familie nog niet volledig zeker.
Woningcorporatie Wonen Limburg onderzoekt namelijk de mogelijkheid om de twee woningen in de toekomst weer van elkaar te scheiden. Mocht dat gebeuren, dan zou het gezin moeten verhuizen of over meerdere woningen verdeeld moeten worden.
Vooral de jongere kinderen zien dat vooruitzicht niet zitten. Zij zijn inmiddels volledig gewend aan hun woonomgeving, school en vriendengroep.
Sterke band met de buurt
Dochter Faadhumo vertelt dat het gezin zich sterk verbonden voelt met de wijk waarin zij wonen.
Een verhuizing zou volgens haar veel impact hebben, omdat haar broers en zussen hier hun vrienden hebben, naar school gaan en zich thuis voelen.
Zelf volgt zij inmiddels een opleiding hbo-verpleegkunde en ziet zij hoe hard haar ouders zich altijd hebben ingezet om het gezin draaiende te houden.
Ondanks de drukte bleef het gezin actief deelnemen aan de samenleving en bouwden zij in de loop der jaren een uitgebreid sociaal netwerk op.
Blijvende uitdaging
De situatie van de familie Sid laat zien hoe ingewikkeld het kan zijn om voor zeer grote gezinnen passende huisvesting te vinden.
Hoewel creatieve oplossingen, zoals het samenvoegen van woningen, soms uitkomst bieden, zijn dit niet altijd permanente oplossingen. Gemeenten en woningcorporaties blijven daarom zoeken naar manieren om voldoende geschikte woonruimte beschikbaar te maken.
Voor de familie Sid overheerst voorlopig vooral de hoop dat zij in hun huidige woning kunnen blijven wonen. Na jaren van opbouwen hebben zij in Weert een stabiele basis gevonden en willen zij die graag behouden.



