Stephanie Planckaert houdt haar hart vast voor dochter Elara: “Gaat niet altijd even makkelijk zijn”
Stephanie Planckaert openhartig over haar kinderen: “Iedereen heeft zijn eigen tempo”
In het gezin van Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman draait alles om balans, groei en vooral: ieder kind zijn eigen weg laten vinden. Samen hebben ze drie kinderen — Iluna, Mageno en de jongste telg Elara — en zoals in veel gezinnen blijken hun karakters en aanpak totaal verschillend.
Die verschillen zorgen soms voor uitdagingen, maar vooral ook voor inzichten.
Drie kinderen, drie persoonlijkheden
Iluna en Mageno zijn inmiddels volwassen en hebben hun eigen richting gekozen.
De jongste, Elara, staat nog midden in haar ontwikkeling en ontdekt stap voor stap wie ze is.
Iluna: discipline en doorzettingsvermogen
Binnen het gezin staat Iluna bekend als de meest gedreven student.
Ze neemt haar schoolwerk serieus en heeft daar van jongs af aan weinig sturing bij nodig gehad.
Perfectionistisch van aard
Volgens Stephanie is Iluna behoorlijk perfectionistisch.
Ze wil dingen goed doen en legt de lat voor zichzelf hoog.
Geen duwtje nodig
Waar sommige kinderen motivatie nodig hebben, was dat bij Iluna nooit het geval.
Haar verantwoordelijkheidsgevoel kwam vanzelf.
Een duidelijke richting gekozen
Vandaag zet Iluna die lijn door in haar studie.
Ze volgt een opleiding tot handelsingenieur en bouwt stap voor stap aan haar toekomst.
Mageno: een heel ander verhaal
Bij Mageno liep het compleet anders.
Zijn schooltijd kende meer uitdagingen.
Huiswerk als strijd
Stephanie vertelt dat huiswerk bij hem vaak niet vanzelf ging.
Het vergde veel geduld en begeleiding.
Emoties speelden mee
Soms ging dat gepaard met frustratie.
Niet omdat hij niet wilde, maar omdat het hem simpelweg moeilijk afging.
Liever buiten dan binnen
Waar Iluna zich kon focussen op haar boeken, voelde Mageno zich meer aangetrokken tot praktische dingen.
Hij wilde bouwen, ontdekken en vooral buiten zijn.
Een andere vorm van talent
Die interesse bleek uiteindelijk geen nadeel, maar juist een kracht.
Mageno heeft inmiddels zijn eigen pad gevonden.
Creatief en praktisch ingesteld
Hij houdt zich bezig met fietsen en houtbewerking.
Werk waarin hij zijn energie en creativiteit kwijt kan.
Elara: ergens in het midden
Dan is er nog Elara, die volgens Stephanie een mix lijkt van haar oudere broer en zus.
Goede momenten en moeilijke momenten
Wanneer ze goed uitgerust is, gaat het leren prima.
Maar er zijn ook momenten waarop het minder makkelijk gaat.
Speels karakter
Elara is van nature speels.
Dat maakt haar spontaan en levendig, maar soms ook minder gefocust.
Geen vast patroon
Ze wisselt tussen concentratie en afleiding.
En dat maakt haar ontwikkeling extra interessant om te volgen.
Nieuw hoofdstuk voor Stephanie
Voor Stephanie betekent dit opnieuw zoeken naar de juiste balans.
Wat werkt wel, en wat juist niet?
Leren van eerdere ervaringen
Met Iluna en Mageno heeft ze al veel geleerd.
Die ervaringen neemt ze mee in de opvoeding van Elara.
Minder druk, meer vertrouwen
Waar ze vroeger misschien meer zou sturen, kiest ze nu bewust voor een andere aanpak.
Eigen verantwoordelijkheid centraal
Stephanie vindt het belangrijk dat Elara zelf leert verantwoordelijkheid te nemen.
Zeker nu ze ouder wordt.
Geen strijd rondom huiswerk
Ze wil voorkomen dat schoolwerk een dagelijkse discussie wordt.
In plaats daarvan probeert ze haar dochter intrinsiek te motiveren.
Zelf keuzes maken
Elara moet begrijpen waarom haar schoolwerk belangrijk is.
Niet omdat het moet, maar omdat ze het zelf wil.
Consequenties ervaren
Als iets niet goed gaat, vindt Stephanie dat Elara dat zelf moet uitleggen.
Bijvoorbeeld aan haar leerkracht.
Leren door ervaring
Fouten maken hoort erbij.
Het is volgens Stephanie juist een belangrijk onderdeel van het leerproces.
Trial and error
Soms gaat het goed, soms minder.
Maar elke ervaring draagt bij aan groei.
Verschillen accepteren
Wat vooral duidelijk wordt, is dat geen enkel kind hetzelfde is.
En dat dat helemaal oké is.
Geen standaard aanpak
Wat bij het ene kind werkt, hoeft niet bij het andere te werken.
Dat vraagt om flexibiliteit als ouder.
Een open blik
Stephanie kijkt met nieuwsgierigheid naar de toekomst van Elara.
“Ik ben benieuwd wat dat gaat geven”
Ze weet dat het niet altijd makkelijk zal zijn.
Maar dat hoort bij het proces.
Conclusie
Het verhaal van Stephanie Planckaert laat zien hoe verschillend kinderen kunnen zijn binnen één gezin.
Van een plichtsbewuste student tot een creatieve doener en een speelse ontdekker.
Door ruimte te geven, vertrouwen te tonen en niet te veel te pushen, probeert ze elk van haar kinderen op hun eigen manier te laten groeien.
En juist daarin schuilt misschien wel de grootste kracht van haar opvoeding.
