Wim Helsen praat openhartig over verlies in nieuwe voorstelling ‘Welkom ongemak’

Cabaretier en theatermaker Wim Helsen staat binnenkort opnieuw op het podium met een nieuwe voorstelling. De show, getiteld Welkom ongemak, gaat op 12 maart in première in de Arenberg in Antwerpen.

Zoals het publiek van Helsen gewend is, bevat de voorstelling een mix van humor, absurdisme en scherpe observaties over het dagelijks leven. Maar dit keer zitten er ook persoonlijkere en zwaardere thema’s in verwerkt.

Tijdens de voorstelling verwijst Helsen meerdere keren naar een broer die er niet meer is. In eerste instantie klinkt het als een typische, onverwachte grap in zijn stijl, maar achter die woorden schuilt een echt verhaal.

De verwijzing heeft namelijk te maken met het verlies van zijn oudere broer Dirk, dat twee jaar geleden plaatsvond.

Humor en kwetsbaarheid op het podium

Wim Helsen staat al jaren bekend om zijn unieke stijl van cabaret. Zijn shows combineren humor met filosofische gedachten en onverwachte wendingen.

In zijn nieuwe voorstelling lijkt dat opnieuw het geval te zijn.

Volgens Helsen gaat Welkom ongemak over de momenten in het leven die niet altijd makkelijk zijn, maar die toch een belangrijke rol spelen in hoe mensen zichzelf en de wereld begrijpen.

Die titel is volgens hem bewust gekozen. Ongemak hoort nu eenmaal bij het leven, zegt hij, en soms kan humor helpen om dat beter te begrijpen.

Tegelijkertijd heeft de voorstelling voor hem ook een heel persoonlijke laag.

Het verlies van zijn broer

In interviews vertelt Helsen openhartig dat zijn oudere broer Dirk een belangrijke rol speelde in zijn leven.

Dirk werkte als boekhouder en stond bekend als iemand die zeer intelligent was en zijn verantwoordelijkheden serieus nam.

Volgens Helsen was hij iemand die veel voor anderen deed.

Hij nam vaak de rol op zich van degene die problemen oploste en voor mensen zorgde.

Maar diezelfde verantwoordelijkheid kon ook zwaar op hem drukken.

Problemen op het werk

Op een bepaald moment liep het volgens Helsen steeds moeilijker op het werk van zijn broer.

De druk nam toe en de situatie werd steeds ingewikkelder.

Hoewel de familie wist dat Dirk het niet gemakkelijk had, was voor niemand duidelijk hoe zwaar de situatie werkelijk woog.

“We wisten dat hij het moeilijk had,” vertelt Helsen. “Hij was moe, leeg en uitgeput.”

Toch had niemand verwacht dat de situatie zo ernstig was.

Het verlies kwam voor de familie daarom als een enorme schok.

Iemand die alles zelf wilde oplossen

Volgens Helsen was zijn broer gewend om problemen zelf aan te pakken.

Hij was slim en gewend om oplossingen te vinden zonder anderen te belasten.

Dat karaktertrek maakte hem voor veel mensen een steunpilaar.

Maar het betekende ook dat hij zijn eigen zorgen vaak voor zichzelf hield.

Helsen denkt dat juist dat een belangrijke rol heeft gespeeld.

Wanneer iemand altijd degene is die anderen helpt, kan het moeilijk zijn om zelf om hulp te vragen.

De band tussen twee broers

In zijn voorstelling probeert Helsen ook te begrijpen wat hem en zijn broer met elkaar verbond.

Dat is volgens hem niet altijd eenvoudig onder woorden te brengen.

Hij beschrijft het als een manier van denken die ze deelden.

Een soort intensiteit in hoe ze naar situaties keken en hoe ze over dingen nadachten.

“Een bepaalde zwaarte van denken,” noemt hij het.

Volgens Helsen kan zo’n manier van denken mensen soms diep laten nadenken over het leven, maar ook zwaar aanvoelen.

Een broer die voor iedereen zorgde

Wanneer Helsen over Dirk praat, beschrijft hij hem als iemand die sterk plichtsbesef had.

Hij voelde zich verantwoordelijk voor veel mensen om hem heen.

Als oudere broer nam hij vaak de rol op zich van iemand die voor anderen zorgde.

Ook voor Wim zelf was hij een belangrijk steunpunt.

Hij herinnert zich dat zijn broer altijd klaarstond om te helpen wanneer dat nodig was.

Volgens Helsen was Dirk iemand die veel gaf aan anderen.

Tegelijkertijd vond hij het moeilijk om zelf hulp te ontvangen.

Slim en toegewijd

Helsen omschrijft zijn broer als iemand met een scherp verstand en een groot verantwoordelijkheidsgevoel.

Hoewel hij sociaal soms wat terughoudend kon zijn, was hij volgens Helsen een bijzonder warm persoon.

“Hij was heel lief,” vertelt hij.

Die combinatie van intelligentie, plichtsbesef en zorg voor anderen maakte hem voor veel mensen bijzonder.

Juist daarom wordt hij nog steeds erg gemist.

Herinneringen levend houden

Voor Helsen is zijn nieuwe voorstelling ook een manier om de herinnering aan zijn broer levend te houden.

Door over hem te praten en zijn verhaal te verwerken in zijn werk, probeert hij een plek te geven aan het verlies.

Dat betekent niet dat het verdriet verdwijnt.

Maar het helpt wel om de band die ze hadden zichtbaar te houden.

Volgens Helsen kan kunst soms een manier zijn om moeilijke emoties te verwerken.

Emoties tijdens het maken van de voorstelling

Tijdens interviews waarin hij over zijn broer praat, wordt duidelijk dat het onderwerp nog altijd veel emoties oproept.

Helsen geeft toe dat hij soms moet vechten tegen tranen wanneer hij over Dirk vertelt.

Dat maakt het ook spannend voor hem om het onderwerp op het podium aan te raken.

Hij weet immers dat het publiek komt om te lachen.

Maar tegelijkertijd wil hij ook eerlijk zijn over wat hem bezighoudt.

Humor als manier om moeilijke onderwerpen te benaderen

Voor Helsen betekent humor niet dat zware onderwerpen vermeden moeten worden.

Integendeel: soms kan humor juist helpen om moeilijke thema’s bespreekbaar te maken.

Door humor en ernst te combineren, ontstaat ruimte voor reflectie.

Het publiek kan lachen, maar ook nadenken over de verhalen die verteld worden.

Dat evenwicht probeert hij ook in Welkom ongemak te vinden.

De première in Antwerpen

De première van de voorstelling vindt plaats op 12 maart in de Arenberg in Antwerpen.

Voor Helsen zal dat een bijzonder moment zijn.

Niet alleen omdat het de start is van een nieuwe tournee, maar ook omdat de voorstelling zo persoonlijk is.

Hij hoopt dat het publiek openstaat voor de combinatie van humor en kwetsbaarheid.

Angst voor emoties op het podium

Helsen geeft toe dat hij zich afvraagt hoe hij zal reageren wanneer hij de voorstelling voor het eerst speelt.

Het onderwerp raakt hem nog altijd.

Hij hoopt dat hij tijdens de show zelf rustig kan blijven en dat de emoties niet te sterk worden.

Maar tegelijk vindt hij het niet erg als die emoties later naar boven komen.

“Als het achteraf gebeurt, vind ik dat niet erg,” zegt hij.

Verdriet als onderdeel van het leven

Voor Helsen hoort verdriet bij het leven.

Het is volgens hem niet iets dat altijd verborgen moet worden.

Door erover te praten en het te delen, kan het een plek krijgen.

In zijn nieuwe voorstelling probeert hij precies dat te doen.

Hij laat zien dat humor en verdriet soms dichter bij elkaar liggen dan mensen denken.

En misschien is dat wel precies wat Welkom ongemak wil laten zien: dat zelfs in moeilijke momenten ruimte kan zijn voor verbinding, herinnering en een glimlach.