Francesco Planckaert deelt vreselijk nieuws over zijn dochter Noa
Francesco Planckaert openhartig over dochter Noa en veiligheid: “Als vader denk je daar voortdurend over na”
Francesco Planckaert en zijn vrouw Magali Van Houtte vormen al jarenlang een hecht gezin. Samen hebben ze drie kinderen, waaronder dochter Noa, die inmiddels zeventien jaar oud is. Terwijl hun gezin vaak in de schijnwerpers staat door televisie en media-optredens, zijn ze thuis vooral een gewone familie die zich bezighoudt met dezelfde thema’s als veel andere gezinnen. Eén onderwerp krijgt daarbij de laatste tijd extra aandacht: veiligheid in de openbare ruimte.
Dat thema kwam recent opnieuw onder de aandacht door een discussie in het televisieprogramma De Afspraak, waar de Nederlandse comedian Soundos El Ahmadi sprak over hoe veel vrouwen zich onveilig voelen wanneer ze alleen over straat gaan. Het gesprek zorgde voor uiteenlopende reacties, maar bracht ook een belangrijk maatschappelijk thema weer volop onder de aandacht.
Voor Francesco Planckaert is het onderwerp allesbehalve abstract. Als vader van een opgroeiende dochter denkt hij regelmatig na over de wereld waarin Noa zich beweegt.
Een discussie die veel losmaakte
In De Afspraak ging het gesprek over de dagelijkse realiteit van veel vrouwen die zich soms oncomfortabel voelen in bepaalde situaties. Soundos El Ahmadi stelde dat het gevoel van onveiligheid niet uit de lucht komt vallen, maar gevoed wordt door ervaringen en cijfers die aantonen dat ongewenst gedrag regelmatig voorkomt.
De discussie leidde tot uiteenlopende reacties. Sommige kijkers vonden de uitspraken confronterend of overdreven, terwijl anderen het juist waardeerden dat het onderwerp openlijk besproken werd.
Wat vooral opviel, was dat het gesprek ook buiten de studio verderging. Op sociale media en in de pers ontstond een bredere discussie over hoe samenlevingen omgaan met veiligheid, respect en bewustwording.
Een thema dat thuis besproken wordt
Voor de familie Planckaert is het geen onderwerp dat alleen op televisie bestaat. Francesco vertelt dat er thuis regelmatig over gesproken wordt, juist omdat hun dochter een leeftijd bereikt waarop zelfstandigheid een grotere rol speelt.
Als ouder wil je je kinderen vrijheid geven, maar tegelijk voel je de verantwoordelijkheid om hen bewust te maken van mogelijke risico’s. Dat evenwicht is niet altijd gemakkelijk.
Volgens Francesco gaat het daarbij niet om angst creëren, maar om bewustzijn. Hij geeft Noa vooral praktische adviezen mee. Zo letten ze samen op plekken die minder veilig aanvoelen en proberen ze ervoor te zorgen dat ze niet alleen naar huis hoeft wanneer dat niet nodig is.
“Als vader sta je daar toch bij stil,” laat hij weten. “Je wilt dat ze zich vrij voelt, maar ook dat ze goed nadenkt over situaties.”
Gezond verstand als belangrijkste advies
In gesprekken met Noa benadrukt Francesco vooral het belang van gezond verstand. Dat betekent volgens hem niet dat je overal wantrouwig moet zijn, maar wel dat je leert luisteren naar je gevoel.
Veel ouders herkennen die zoektocht: hoe geef je je kinderen de vrijheid om te groeien, terwijl je hen ook voorbereidt op een wereld die soms onvoorspelbaar kan zijn? Het is een balans tussen vertrouwen en bescherming.
Voor Francesco draait het om communicatie. Door regelmatig met elkaar te praten, ontstaat er een open sfeer waarin vragen en zorgen besproken kunnen worden. Dat zorgt ervoor dat moeilijke onderwerpen bespreekbaar blijven zonder dat het beladen wordt.
Begrip voor media-aandacht
Hoewel niet iedereen het eens was met de uitspraken van Soundos El Ahmadi, kan Francesco zich goed vinden in het feit dat zulke thema’s aandacht krijgen in de media. Hij vindt het belangrijk dat gesprekken over veiligheid zichtbaar blijven.
Volgens hem helpt media-aandacht om bewustwording te vergroten. Hoe meer erover gepraat wordt, hoe groter de kans dat mensen nadenken over hun eigen gedrag en omgeving.
Dat betekent niet dat iedereen dezelfde mening hoeft te hebben, maar wel dat het gesprek gevoerd wordt. En precies dat ziet hij als positief.
Waarom het ook mannen raakt
Vaak wordt veiligheid in de openbare ruimte besproken vanuit het perspectief van vrouwen, maar Francesco benadrukt dat het ook veel mannen raakt — vooral vaders. Het idee dat je dochter mogelijk situaties tegenkomt waarin ze zich niet prettig voelt, kan een gevoel van machteloosheid geven.
Veel mannen willen graag helpen, maar weten soms niet hoe. Daarom vindt Francesco het belangrijk dat ook mannen zich betrokken voelen bij het gesprek. Niet door alleen te reageren op incidenten, maar door actief mee te denken over oplossingen en respectvolle omgangsvormen.
Een ervaring die indruk maakte
Dat je als omstander soms een verschil kunt maken, blijkt uit een ervaring die Francesco zelf ooit meemaakte. Hij vertelt over een moment bij een benzinestation waar hij zag hoe een vrouw tegen haar wil in een auto werd getrokken.
In zo’n situatie moet je snel beslissen wat je doet. Francesco koos ervoor om de politie te bellen. Volgens hem is dat een voorbeeld van hoe je ook zonder direct in te grijpen toch iets kunt betekenen.
“Je kan áltijd iets doen,” zegt hij daarover. “Misschien vind je het eng om je er rechtstreeks mee te bemoeien, maar je kunt op z’n minst hulp inschakelen.”
Die ervaring bleef hem bij en versterkte zijn overtuiging dat alertheid van omstanders belangrijk kan zijn.
Kleine acties kunnen verschil maken
Volgens Francesco hoeven mensen niet te denken dat alleen grote acties tellen. Soms zijn kleine dingen al voldoende: iemand aanspreken, hulp vragen of simpelweg blijven kijken naar wat er gebeurt.
Het gaat erom dat situaties niet genegeerd worden. Door alert te zijn en verantwoordelijkheid te nemen voor elkaar, kan de publieke ruimte voor iedereen veiliger aanvoelen.
Dat is volgens hem geen kwestie van heldendom, maar van menselijkheid.
De rol van ouders in een veranderende wereld
Ouders van tieners herkennen waarschijnlijk het gevoel dat de wereld soms sneller verandert dan je kunt bijhouden. Sociale media, druk verkeer, uitgaan en nieuwe sociale situaties zorgen ervoor dat jongeren veel meemaken.
Voor Francesco betekent dat vooral dat je als ouder blijft praten en luisteren. Geen lange preken, maar open gesprekken waarin jongeren hun eigen ervaringen kunnen delen.
Door die openheid ontstaat vertrouwen — en dat vertrouwen is volgens hem minstens zo belangrijk als regels.
Een bredere maatschappelijke discussie
De discussie over veiligheid in de openbare ruimte gaat uiteindelijk niet alleen over individuele verhalen. Het raakt een bredere maatschappelijke vraag: hoe zorgen we ervoor dat iedereen zich prettig kan voelen buiten de deur?
Media kunnen daarbij een rol spelen door gesprekken op gang te brengen. Bekende personen die hun ervaringen delen, kunnen helpen om het onderwerp dichterbij te brengen.
Dat merkt ook Francesco. Door er open over te praten, merkt hij dat veel mensen dezelfde zorgen en gedachten hebben.
Een vaderlijke blik vooruit
Voor Francesco Planckaert blijft het vooral een persoonlijke kwestie. Zijn dochter groeit op, wordt steeds zelfstandiger en ontdekt stap voor stap de wereld.
Als vader blijft hij betrokken, niet om haar tegen te houden, maar om haar te ondersteunen. Dat betekent soms waarschuwen, soms loslaten en vooral vertrouwen hebben in de keuzes die ze zelf leert maken.
De gesprekken thuis laten zien dat veiligheid geen onderwerp is dat je één keer bespreekt en dan laat liggen. Het is een doorlopend proces van leren, praten en elkaar begrijpen.
Een boodschap die blijft hangen
Wat duidelijk wordt uit zijn verhaal, is dat het onderwerp veiligheid veel mensen raakt — niet alleen degenen die zich kwetsbaar voelen, maar ook ouders, partners en vrienden die om hen geven.
Door erover te blijven praten ontstaat begrip. En misschien is dat wel de belangrijkste stap: beseffen dat iedereen een rol kan spelen in het creëren van een omgeving waarin mensen zich comfortabel en veilig voelen.
Voor Francesco is het simpel samen te vatten: aandacht hebben voor elkaar, je verantwoordelijkheid nemen wanneer dat nodig is, en blijven communiceren.
Want uiteindelijk wil iedere ouder hetzelfde — dat hun kinderen met vertrouwen de wereld in kunnen gaan.
